Στο πλαίσιο της συμμετοχής του σχολείου μας στο συνέδριο που πραγματοποιείται στην Πάτρα στα τέλη Απριλίου με θέμα « Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου », οι μαθητές και οι μαθήτριες των τμημάτων Α2, Α3 και Β3 πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη στην ιστορική Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης, ένα από τα σημαντικότερα πνευματικά και ιστορικά μνημεία της Μακεδονίας.
Τους μαθητές συνόδευσαν οι εκπαιδευτικοί Αθανασιάδου Ολ., Ρουμάνου Π., Κριαρά Α. και Σκούλη Αρχ., οι οποίοι υποστήριξαν παιδαγωγικά τη δράση.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στους χώρους της Μονής, να γνωρίσουν την ιστορία της και να κατανοήσουν τη σημασία της ως κέντρο πίστης, παιδείας και πολιτισμού διαχρονικά. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συνέντευξη που πήραν από μοναχή της Μονής, μέσα από την οποία ενημερώθηκαν για την καθημερινή ζωή των μοναχών, την πνευματική διάσταση της μοναστικής πολιτείας, αλλά και τις ιστορικές περιπέτειες που σημάδεψαν το μοναστήρι.
Ένα από τα πιο συγκλονιστικά κεφάλαια της ιστορίας της Μονής αφορά τα γεγονότα της Β΄ Βουλγαρικής Κατοχής (1916–1918).
Τον Οκτώβριο του 1916 δολοφονήθηκε ο γέροντας μοναχός Μακάριος, προηγούμενος της Μονής. Λίγους μήνες αργότερα, στις 27 Μαρτίου 1917, στρατιώτες του βουλγαρικού κατοχικού στρατού εισέβαλαν στη Μονή, βιαιοπράγησαν κατά των μοναχών και άρπαξαν μεγάλο μέρος των ιερών κειμηλίων.
Η βιβλιοθήκη της Μονής αριθμούσε τότε περίπου 1.300 τόμους, εκ των οποίων οι 400 ήταν χειρόγραφοι κώδικες και μεμβράνες ιδιαίτερης αξίας. Τα περισσότερα από τα κλαπέντα κειμήλια μεταφέρθηκαν στη Σόφια και παραμένουν μέχρι σήμερα στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, καθώς και σε άλλα ιδρύματα.
Μετά την απελευθέρωση της περιοχής, η ελληνική πολιτεία ζήτησε την επιστροφή των κειμηλίων, επικαλούμενη τη Συνθήκη του Νεϊγύ (1919). Παρά τις διπλωματικές προσπάθειες, μόνο ελάχιστα αντικείμενα επεστράφησαν.
Η αναφορά σε αυτά τα γεγονότα δεν αποτελεί απλώς ιστορική μνήμη· αποτελεί υπενθύμιση της σημασίας της προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Η επίσκεψη αυτή βοήθησε τους μαθητές να συνδέσουν τη θεωρητική γνώση με τη βιωματική εμπειρία. Μέσα από την έρευνα, τη συνέντευξη και την άμεση επαφή με έναν ιστορικό τόπο, καλλιεργείται ο σεβασμός προς την τοπική ιστορία και η συνείδηση της πολιτιστικής μας ταυτότητας. Η εκπαιδευτική αυτή δράση αποτέλεσε μια πολύτιμη εμπειρία μάθησης, συνεργασίας και ιστορικής ευαισθητοποίησης για όλους τους συμμετέχοντες.